Samodzielność, samorządność, demokracja – te trzy cechy ruchu ogrodnictwa działkowego najbardziej zmaterializowały się w początkowym okresie funkcjonowania Polskiego Związku Działkowców, a więc w latach osiemdziesiątych XX wieku. Na te lata datuje się najintensywniejszy rozwój ilościowy i jakościowy ogrodów działkowych w Polsce. Z kolei od 1990 r. właśnie dzięki samodzielności, samorządności, demokracji wewnątrzzwiązkowej, możliwa była i jest ogromna integracja działkowców wokół wspólnych celów i skuteczna walka z ciągłymi próbami likwidacji ogrodów działkowych i ustawy gwarantującej prawa działkowców.